Ενάντια στην εκπαιδευτική μεταρρύθμιση,
τον εργασιακό μεσαίωνα,
την περιστολή των δημοκρατικών δικαιωμάτων και του ασύλου…
με συλλογικούς νικηφόρους αγώνες,
με την αριστερά της ανατροπής,
με συνελεύσεις καταλήψεις διαδηλώσεις μέχρι τη νίκη!
Στα σχέδια που κάποιοι ετοιμάζουν για εμάς χωρίς να μας ρωτήσουν, απαντάμε με τη δυναμική των συλλογικών μας αγώνων.
Στις 13 Μάη στηρίζουμε – ψηφίζουμε τον ανεξάρτητο αριστερό χώρο της σχολής μας:
Οι φετινές φοιτητικές εκλογές πραγματοποιούνται σε μια πολύ κρίσιμη πολιτική περίοδο. Γίνονται στο φόντο της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης που ο βάρβαρος χαρακτήρας της κάνει εμφανή την παρουσία του σε κάθε πτυχή της ζωής μας, την ίδια στιγμή που η κυβέρνηση και το κεφάλαιο εξαπολύει νέα επίθεση στα δικαιώματα των εργαζομένων και της νεολαίας. Απ’ την άλλη οι κοινωνικοί αγώνες του προηγούμενου διαστήματος και κυρίως ο εκρηκτικός Δεκέμβρης της νεολαίας έφερε στην επιφάνεια την κοινωνική οργή και αγανάκτηση που καιρό τώρα υπόβοσκε ως αποτέλεσμα της εντεινόμενης εκμετάλλευσης και της φτώχειας, της ανεργίας και της ελαστικής απασχόλησης, του κοινωνικού αποκλεισμού και του κατασταλτικού οργίου. Σε αυτήν την κρίσιμη πολιτική περίοδο οι φετινές φοιτητικές εκλογές αποκτούν μια ιδιαίτερη πολιτική σημασία. Κάθε επιλογή αποτελεί στράτευση σε διαφορετικά πολιτικά σχέδια με βαρύνουσα σημασία για το μέλλον μας.
ΔΑΠ: ΟΙ ΑΠΟΛΟΓΗΤΕΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΣΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ. Είναι ο κυριότερος εκφραστής και υπερασπιστής της αναδιάρθρωσης στην εκπαίδευση, ηγείται των μπλοκ που διαμορφώνουν αντιδραστικά χαρακτηριστικά συμπυκνώνοντας σε ιδεολογικό επίπεδο όλα τα κύρια γνωρίσματα που αυτό φέρει (υποταγή, ατομικός δρόμος, κ.α.) ενώ ταυτόχρονα υπερασπίζεται όλες τις επιλογές της κυβέρνησης (αναγνώριση ΚΕΣ / ιδιωτικών, νόμος πλαίσιο για ένα πανεπιστήμιο-επιχείρηση και εκπαιδευτικό κάτεργο, την επιδρομή στο ασφαλιστικό, τους νέους γύρους λιτότητας, τις ιδιωτικοποιήσεις, τις ελαστικές σχέσεις εργασίας). Γνωρίζοντας πως βασικός αντίπαλος σε αυτά τα σχέδια θα είναι το φοιτητικό κίνημα, χρησιμοποιεί κάθε μέσο για να το βάλει στο γύψο. Αποτελεί χέρι βοηθείας για την ένταση της καταστολής που φτάνει σε σημείο να δολοφονήσει έναν μαθητή, αλλά και στην ένταση της εργοδοτικής τρομοκρατίας που απρόκλητα επιτίθεται σε μια συνδικαλίστρια καθαρίστρια. Ψήφος στην κυβερνητική παράταξη σημαίνει κατάργηση του ασύλου, ποινικοποίηση των αγώνων των φοιτητών και των εργαζομένων με εκατοντάδες συλλήψεις, εκδίκαση μαθητών με τον τρομονόμο. Είναι ψήφος σε αυτούς που ευαγγελίζονται την ομαλότητα, που χτυπούν κάθε φωνή ανατροπής και ρήξης. Αποτελεί ψήφο σε αυτούς που κάθε μέρα τσακίζουν με την πολιτική τους τα δικαιώματα μας σε παιδεία και εργασία.
ΠΑΣΠ: ΟΙ ΠΡΑΣΙΝΟΙ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΙΔΙΑΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ. Είναι χαρακτηριστικό ότι η ΝΔ έρχεται ως συνεχιστής μιας πολιτικής που χρόνια τώρα υπηρετεί το ΠΑΣΟΚ: είναι εκείνο που ξεκίνησε πρώτο την πολιτική της λιτότητας ,την καταπάτηση κάθε κοινωνικού δικαιώματος , την καταλήστευση των ασφαλιστικών δικαιωμάτων (βλέπε νόμο Ρέππα ),που πρώτο προώθησε τις ιδιωτικοποιήσεις Είναι η παράταξη του κόμματος που πρώτο πρότεινε την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων. Το Δεκέμβρη, την ώρα που η οργή χιλιάδων μαθητών, φοιτητών και εργαζομένων ξεχυνόταν στο δρόμο, εκείνη πρότεινε ανοιχτά σχολεία και σχολές και επιστροφή στην ομαλότητα. Μάλιστα σε πολλές σχολές δε δίστασε να συναινέσει με τη ΔΑΠ σε κοινά πλαίσια σε μια συστρατευμένη προσπάθεια να αποτραπεί η κλιμάκωση του φοιτητικού κινήματος τον Ιανουάριο. Η ΠΑΣΠ αδυνατεί να πείσει ακόμη και τον εαυτό της ότι εκφράζει μια πολιτική πρόταση αντιπαραθετική προς τις κυβερνητικές κατευθύνσεις. Διεκδικεί το ρόλο του μοχλού πίεσης για την περαιτέρω επιχειρηματικοποίηση, τον εκσυγχρονισμό, και την ανταγωνιστικότητα (ατομικός φάκελος προσόντων, πιστωτικές μονάδες, κτλ). Ψήφος στην ΠΑΣΠ είναι ψήφος ενίσχυσης του κλίματος της συναίνεσης, ενίσχυσης της λογικής του «σκύψε το κεφάλι» και του ατομικού δρόμου, είναι ψήφος στήριξης της συμπολιτευτικής πολιτικής του ΠΑΣΟΚ, που εξυπηρετεί ακριβώς τις ίδιες ανάγκες του κεφαλαίου,
ΠΚΣ: Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΤΗΣ ΚΑΛΠΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΗΤΤΑΣ. Το σπουδαστικό κίνημα δεν έχει να κερδίσει τίποτα από τη λογική της πρότασης για «ενίσχυση του κόμματος ή του μετώπου» για το παρόν, της αναβολής της σύγκρουσης με τις αστικές επιλογές για το μακρινό μέλλον, όταν «οι συνθήκες θα έχουν ωριμάσει», που εκφράζει η ΠΚΣ. Δεν έχει να κερδίσει τίποτα απ’ τις λογικές τις μισής αντίστασης, απ’ την αριστερά που δεν μπορεί να εμπνευστεί απ’ το μέλλον γιατί δεν έχει ξεμπλέξει με τα φαντάσματα του παρελθόντος. Με τη στάση της κρατά το φοιτητικό κίνημα εγκλωβισμένο σε μια λογική διακηρυκτικής καταδίκης και καταγγελίας, ενώ παραμένει επιφυλακτική και αμήχανη σε κάθε αγωνιστικό ξέσπασμα που δεν μπορεί να ελέγξει. Η ΠΚΣ έχει μόνη προοπτική την καταγραφή των ψήφων της για εσωτερική κατανάλωση, ψήφων σε μια αριστερά χρεοκοπημένη. Δεκέμβρης; Απούσα, καταγγέλλοντας τη νεολαία και κλείνοντας σχολές για να αποφευχθούν γενικές συνελεύσεις. Η ΠΚΣ είναι η αριστερά που δεν πιστεύει ότι το κίνημα μπορεί να πετύχει νίκες, αλλά απλά καλεί τον κόσμο να ψηφίσει τα κόμματα για να εξαργυρώσει τους αγώνες σε παζάρια που οδηγούν σε αλλεπάλληλες ήττες. Ψήφος στην ΠΚΣ είναι ψήφος στην αριστερά της ηττοπάθειας και της ενσωμάτωσης. Σημαίνει στήριξη της αριστεράς που αδυνατεί να δώσει διέξοδο μέσα από τους μαζικούς κοινωνικούς αγώνες, αλλά προάγει ως μόνη την εκλογική ενδυνάμωση και τη λογική της αλλαγής των κοινοβουλευτικών συσχετισμών.
ΔΙΚΤΥΟ-ΑΡΕΝ: Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΤΗΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ. Οι δυνάμεις της ΑΡΕΝ και του ΣΥΡΙΖΑ, παρά τα μεγάλα κινηματικά λόγια, δεν προτάσσουν ανατρεπτική πολιτική για τα κινήματα αλλά έχουν ως μόνο στόχο την εκλογική εξαργύρωση των αγώνων. Δεν αποτελεί λοιπόν έκπληξη η πρόταση για ψήφο στα δεκάξι την στιγμή που χιλιάδες μαθητές βρίσκονταν στο δρόμο του αγώνα το Δεκέμβρη όπως επίσης και η προτροπή του Αλαβάνου με επιστολή σε Καραμανλή και Παπανδρέου για ανασύσταση της ΕΦΕΕ. Το Δίκτυο, προβάλλοντας μια παναριστερή ενότητα χωρίς κανένα κριτήριο, η οποία προσπαθεί να σώσει ό,τι σώζεται, χωρίς να βάζει στόχο την ανατροπή της επίθεσης και όσων την προάγουν, αλλά παλεύοντας για μια πιο προοδευτική λύση στο υπάρχον σύστημα, «αγωνίζεται» ενάντια στην εκπαιδευτική μεταρρύθμιση χωρίς να αντιπαλεύει συνολικά αυτόν που την προστάζει, την Ε.Ε. Είναι η αριστερά που δεν επιλέγει να συγκρουστεί με τους πυλώνες της κυρίαρχης πολιτικής, δίνοντας άλλοθι στις ελαστικές σχέσεις εργασίας, στη Μπολόνια και στην αντεργατική πολιτική της ΕΕ, αλλά εκμεταλλεύεται κοινοβουλευτικά το κίνημα στοχεύοντας σε μια αλλαγή του συσχετισμού μόνο εκεί. Ως διαχειριστική δύναμη προτάσσει βελτιωτικές λύσεις στα σχέδια της κυβέρνησης (βελτιωμένος νόμος πλαίσιο, πρόταση για εξεταστικό σύστημα ) που είναι πλήρως ενσωματώσιμες και αξιοποιήσιμες εις βάρος των πραγματικών αναγκών της πληττόμενης πλειοψηφίας. Ψήφος στο Δίκτυο-ΑΡΕΝ είναι ψήφος στην αριστερά της διαχείρισης και της θεσμολαγνίας, είναι ψήφος στην αριστερά-κατοικίδιο στα σαλόνια της αστικής πολιτικής, στην αριστερά της διαφήμισης, στην αριστερά της διαχείρισης, στην αριστερά που δεν μάχεται για την ανατροπή του συστήματος, αλλά αποσκοπεί στην ενσωμάτωση του κινήματος για την επίτευξη μίας εναλλακτικής αδιέξοδης κυβερνητικής λύσης στα πλαίσια του καπιταλισμού.
Η ομορφιά είναι στους δρόμους, η ελπίδα στην αριστερά της ανατροπής…
Μαζί με άλλα ανεξάρτητα αριστερά σχήματα, συμμετέχουμε στην Ενιαία Ανεξάρτητη Αριστερή Κίνηση, (η οποία δημιουργήθηκε το 1991 μέσα από τις καταλήψεις και το μεγαλειώδες κίνημα εκείνης της εποχής ενάντια στους νόμους του τότε υπουργού παιδείας της ΝΔ ), εκφράζουμε τους προβληματισμούς μας, συνθέτουμε τις πολύμορφες απόψεις μέσα από ανοιχτά συντονιστικά.
Συμμετέχουμε στις εκλογές κόντρα στη λογική της εκπροσώπησης, αλλά και ενάντια στη λογική «άκυρου – αποχής – λευκού». Η λογική «άκυρου – αποχής – λευκού» δε σημαίνει αγωνιστική αποχή απ’ τις εκλογές, αλλά αποτυπώνει μια σύγχυση και μια αδυναμία για συνολική πάλη, ισοδυναμεί με σιωπή απέναντι στην εντεινόμενη επίθεση που δεχόμαστε, και ουσιαστικά μας καθιστά άβουλους θεατές του μέλλοντος που μας ετοιμάζουν. Η ΕΑΑΚ δεν χαρίζει καμία μάχη στον αντίπαλο. Συμμετέχουμε στις εκλογές όχι για την «ανάπτυξη οργανωμένου φοιτητικού κινήματος» ή «την αλλαγή των συσχετισμών» με εκλογολάγνους όρους ανάθεσης – υποταγής του αγώνα στις εκλογές, αλλά για την αποτροπή περαιτέρω προσπαθειών γραφειοκρατικοποίησης, και για να φανεί, όσο είναι δυνατό, το αγωνιστικό – ανατρεπτικό στίγμα του φοιτητικού κινήματος.Αν το άκυρο-λευκό-αποχή άλλαζε τον κόσμο, θα ήταν παράνομο…Θα πρέπει ακόμα να γίνεται ξεκάθαρο ότι η επιλογή του άκυρου –λευκού σημαίνει αποχή από πολιτική θέση. Επιπλέον η αποχή που προτείνεται από τον αναρχικό κυρίως χώρο υποτιμά την πολιτική μάχη των εκλογών και τα πολιτικά συμπεράσματα που διεξάγονται από αυτή, αφήνοντας το πεδίο στις κυβερνητικές παρατάξεις και τους μηχανισμούς τους. Γενικότερα ο αναρχικός χώρος υποτιμά τη μαζική οργανωμένη συλλογική πάλη, την συγκρότηση κινημάτων με βάθος και διάρκεια, τον εμπλουτισμό τους με στόχους και πολιτικές διεκδικήσεις που θα τα κάνουν νικηφόρα και πολιτικά επικίνδυνα. Αντίθετα εμμένει συχνά σε λογικές τυφλής βίας, ιεραρχώντας τον αντικατασταλτικό αγώνα και απαξιώνοντας τον πολιτικό. Σε επίπεδο πρακτικής η γραμμική αντίληψη που έχει για την βία (οξυμμένες μορφές ανεξαρτήτου συγκυρίας-κατάστασης του κινήματος) καταλήγει στην αποθέωση, αλλά ταυτόχρονα στη δυσφήμιση, την απομόνωση και τον ευτελισμό των μορφών αντίδρασης του κόσμου του αγώνα.
Σε αυτή λοιπόν τη φάση ψήφος στην ΕΑΑΚ αποτελεί την πιο έμπρακτη και σκληρή καταδίκη της κυβέρνησης της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ ,των παρατάξεων τους ΔΑΠ και ΠΑΣΠ και της πολιτικής που καθημερινά δολοφονεί τις ανάγκες και τα δικαιώματά μας. Για εμάς οι φοιτητικές εκλογές δεν πρέπει να είναι ένα πανυγηράκι των παρατάξεων. Επιδιώκουμε να είναι μια πολιτική διαδικασία στην οποία θα πάρει σάρκα και οστά αυτή η νέα ριζοσπαστικοποίηση που γεννήθηκε μέσα από τους αγώνες του φοιτητικού κινήματος αλλά και του Δεκέμβρη. Στήριξη της ΕΑΑΚ είναι στήριξη στους αγώνες της επόμενης μέρας ,για ένα ριζοσπαστικό ,ανατρεπτικό φοιτητικό κίνημα που θα μπορεί να είναι και νικηφόρο. Για την ενδυνάμωση του αγώνα διαρκείας ως μοναδική απάντηση στο νόμο πλαίσιο, τον Πρότυπο Εσωτερικό Κανονισμό, την αναγνώριση των ΚΕΣ, την αξιολόγηση, στη λειτουργία του πανεπιστημίου με επιχειρηματικά-ιδιωτικονομοικά κριτήρια. Για μαχητικό αγώνα που θα μπορεί να αναπτύσσεται μέσα από αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες και να αποκτά εκείνο το περιεχόμενο και τα χαρακτηριστικά που το καθιστούν πολιτικά επικίνδυνο. Ψήφος στην ΕΑΑΚ για να ενισχυθεί η ριζοσπαστική, αντικαπιταλιστική αριστερά στις μεγάλες κοινωνικές μάχες που έρχονται. Εκείνη η αριστερά που βλέπει ότι η διέξοδος βρίσκεται μέσα από την πάλη των εργαζομένων και της νεολαίας, μέσα από τα μαζικά κοινωνικά κινήματα για την ανατροπή της επίθεσης του κεφαλαίου και της πολιτικής που σήμερα προωθούν η ΝΔ ,το ΠΑΣΟΚ και η ΕΕ. Που θα συγκρούεται με το σύνολο της κυρίαρχης πολιτικής και τον αστικό συνασπισμό εξουσίας και δεν θα τρέφει αυταπάτες για μια καλύτερη διαχείριση του σημερινού βάρβαρου συστήματος εκμετάλλευσης, αλλά θα μάχεται για την ανατροπή του. Που θα προτάσσει το να πέσει η κυβέρνηση και κάθε επίδοξος διαχειριστής της ίδιας πολιτικής, και θα απαιτεί να πληρώσει την κρίση το κεφάλαιο και όχι οι εργαζόμενοι και η νεολαία. Μια αριστερά που δεν θα μένει μόνο στην αναγκαιότητα αλλά θα μπορεί να καλλιεργεί τη δυνατότητα και να ανοίγει και τους δρόμους για τις επαναστάσεις της νέας εποχής…
ΣΤΙΣ 13 ΜΑΗ ΣΤΕΛΝΟΥΜΕ ΜΗΝΥΜΑ ΑΓΧΟΥΣ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ
ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ – ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ
Διαβάστε στον παρακάτω σύνδεσμο το κείμενο κατάληξης του Πανελλαδικού διημέρου της ΕΑΑΚ, 10-11 Απρίλη 2009.
Στη σκιά της κρίσης και στο ρήγμα του Δεκέμβρη αναζητούμε την αντικαπιταλιστική προοπτική
Entries RSS
Πρόσφατα σχόλια