Η ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ 15ΧΡΟΝΟΥ ΚΑΙ Η ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ

@ΡΙΣΤΕΡΟ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΟ

ΜΜΕΤΩΠΟ

Μαζί με τον κόσμο που αγωνίζεται

Η ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ 15ΧΡΟΝΟΥ ΚΑΙ Η ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ

Η ψυχρή δολοφονία του 15χρονου Αλέξη Γρηγορόπουλου, από το αστυνομικό εκτελεστικό απόσπασμα της οδού Τζαβέλα, δεν αποτελεί απλά «σοκ, ξαφνικό, σκληρό» γεγονός.

Συνιστά, απολύτως αντανακλαστική εκτίναξη της «σιδερένιας φτέρνας» κυβέρνησης και κράτους, του στρατηγικού τους όπλου καταστολής και συντριβής των κοινωνικών αντιδράσεων και αντιστάσεων. Αυτών που θα οξυνθούν λόγω της τρομερής επίθεσης που ετοιμάζει το κεφάλαιο στους εργάτες και εργαζόμενους για να ξεπεράσει την κρίση του.

Συνεπώς, κάθε «ειδησεογραφική» διαχείρισή της, με τις γνωστές μελό και «φορτισμένες» συνταγές δεν είναι μόνο άκυρη, αλλά επικίνδυνη.

Όμοιο κίνδυνο συγκροτεί και η απόδοση, σε συσκευασία αλλοτριωμένου «θεαματικού» προϊόντος της βιομηχανίας των ΜΜΕ, των εξεγερσιακών αντιδράσεων του μαζικού λαϊκού κινήματος.

Τις ογκούμενες εκρήξεις μαθητών, φοιτητών, εργαζομένων, ανέργων, μεταναστών, σε όλη τη χώρα, με θρυαλλίδα τη σκανδάλη του αστυνομικού περιστρόφου, δε μπορεί να διαπερνά η «γραμμή» απονεύρωσης των managers και «golden boys» αυτής της βιομηχανίας- των ίδιων που προσυπέγραψαν σε επιλεκτικά «έκτακτα» το βράδυ του Σαββάτου, την προπαγάνδα της αστυνομίας περί σχεδόν …μπαχαλογενίτσαρου 15χρονου.

Αυτοί που συνεχίζουν με πρέζες «συγκίνησης» για τη δολοφονία και «κατανόησης» για την λαϊκή οργή, συνιστούν «ψυχραιμία» και είναι οι πρώτοι που διαπιστώνοντας ότι «η κατάσταση υπερβαίνει τα εσκαμμένα» θα επιστρέψουν στην τρομοφοβία, την καταδίκη… κάθε «συγκέντρωσης άνω των τριών ατόμων». Θα ξαναδούμε στα παράθυρα «συναδέλφους» (μεγαλο)δημοσιογράφους, σε ρόλους αρχιστράτηγου της καταστολής με γραβάτες και ταγιέρ.

Τόσο στην τρέχουσα «ενημερωτική» φάση -σχεδόν τσάι και συμπάθεια και ενσωμάτωση για τη λαϊκή οργή, που συμβαδίζει με τις κροκοδείλιες τακτικές κυβέρνησης, ΠΑΣΟΚ και τις «κοινωνιολογίες» απολιτικ κοινωνικής βίας- όσο και στην επόμενη της καταστολής, αυξάνονται τα καθήκοντα κάθε σκληρά εργαζόμενου στις φάμπρικες των ΜΜΕ, που θέλει να διατηρεί την αξιοπρέπειά του.

Αποτελούν καθήκοντα όλων μας, τόσο η αντίσταση για το αναπαλλοτρίωτο των πραγματικών ειδήσεων, όσο και η, στοιχειώδης τουλάχιστο, ανάδραση με τον Κόσμο που εξεγείρεται, η παρουσίαση των προταγμάτων του, της φυσιογνωμίας και της ψυχής της λαϊκής οργής, η οποία δεν είναι ένα «διαταραγμένο συναίσθημα», μα γεγονός αντεπίθεσης με απαίτηση την ανατροπή της κυβέρνησης του αίματος. Επιστροφή της σφαίρας στην καρδιά του καθεστώτος.

Σύμφυτο καθήκον είναι και η επιλογή θέσης κάθε σκληρά εργαζόμενου στο ρεπορτάζ – θέσης ακόμη και χωροταξικής στις διαδηλώσεις: Δίπλα στον κόσμο που πορεύεται και όχι πίσω από την ασφάλεια των ΜΑΤ, με όλες αναγωγές στο «χέρι- χέρι» φυσικών θεσμών καταστολής και βίας με τους ιδεολογικούς θεσμούς καταστολής και συμβολικής βίας.

Και ενώ η απεργία της Τετάρτης 10 Δεκέμβρη, από την οποία, συνεπέστατη στην αποστολή της ως καθεστωτικού λοχαγού, η πλειοψηφία του Δ.Σ. της Ε.Σ.Η.Ε.Α. αποκλείει τους δημοσιογράφους, κορυφώνει τα χαρακτηριστικά εργατικής και Λαϊκής αντίστασης….

Ενώ η ίδια «πλειοψηφική» σκούπα σπρώχνει κάτω από το χαλί τα εργασιακά, ασφαλιστικά αιτήματα των συναδέλφων, όπως και την απαίτηση των πολιτών για αδιαμεσολάβητη από τα μεγαλοσυμφέροντα και πραγματική ενημέρωση…

Καθίσταται πια όρος αξιοπρέπειας για όλο τον κλάδο, η συνολική του απάντηση, με μαζική συμμετοχή στα ανεξάρτητα μπλοκ αγώνα του συλλαλητηρίου της Τετάρτης, με απεργίες, διαδηλώσεις μαζί με όλους τους άλλους εργαζομένους, ανοιχτές συζητήσεις από τους χώρους δουλειάς μέχρι κάθε φλέβα της αγωνιζόμενης κοινωνίας, σε μέτωπο ελευθερίας μαζί της και με γιγάντωση της απαίτησης για την ενημέρωση που της οφείλουμε.

————————————————————

Απ’ αυτή τη σκοπιά προκύπτει σύστοιχη η αναγκαιότητα «απέλασης» από κάθε κοινωνικό και «συνδικαλιστικό» ρόλο της πλειοψηφίας του Δ.Σ. της Ε.Σ.Η.Ε.Α. Η δε παρουσία του προέδρου Σόμπολου στα τηλεοπτικά πάνελ ως ντουντούκα της ΕΛ.ΑΣ. και των «εκδοχών» της αστυνομίας που δολοφονεί είναι βαθιά απαράδεκτη.

Η απάντηση δεν βρίσκεται σε μια αλλαγή φρουράς στο Δ.Σ. της Ε.Σ.Η.Ε.Α. αλλά στη διαμόρφωση ενός ανατρεπτικού ρεύματος μέσα στα ΜΜΕ, για τη διεκδίκηση των εργασιακών δικαιωμάτων και την υπεράσπιση της ελευθερίας της άποψης των δημοσιογράφων.

8 Δεκέμβρη 2008

Καρατόμηση στον Ραδιοσταθμό της Εκκλησίας της Ελλάδας

Ωμή και απροκάλυπτη καρατόμηση ραδιοφωνικού παραγωγού με στόχο τη λογοκρισία, ύστερα από επέμβαση βουλευτή του ΛΑΟΣ, εκδηλώθηκε στον Ραδιοσταθμό της Εκκλησίας της Ελλάδας (89,5 FM).

Συγκεκριμένα, όπως καταγγέλλει ο νομικός κ. Ιωάννης Κυμιωνής, ο οποίος εθελοντικά είχε την παραγωγή της κυριακάτικης ενημερωτικής εκπομπής «Προβολές», στις 18/5 είχε προσκεκλημένο τον κ. Νίκο Αργυρίου (μέλος της Επιτροπής Αλληλεγγύης Στρατευμένων) για να συζητήσουν το θέμα: Αυτοκτονίες στον στρατό. Μάλιστα λόγω του μεγάλου ενδιαφέροντος του κοινού, η συνομιλία κάλυψε όλο το χρόνο της εκπομπής (μία ώρα). Μεταξύ άλλων, ο κ. Αργυρίου αναφέρθηκε, για ελάχιστα δευτερόλεπτα, στη γνωστή υπόθεση της «ανυποταξίας» του βουλευτή του ΛΑΟΣ κ. Αϊβαλιώτη. Λίγες ώρες μετά την αποχώρηση του κ. Κυμιωνή από τον σταθμό, του ανακοινώθηκε η λήξη της συνεργασίας του με τον Ρ/Σ, χωρίς να του ζητηθούν καν εξηγήσεις.

Τι είχε μεσολαβήσει; Σύμφωνα με όσα καταγγέλλει ο κ. Κυμιωνής, ο βουλευτής κ. Αϊβαλιώτης διαμαρτυρήθηκε έντονα στο σταθμό, απειλώντας με μηνύσεις και αγωγές! Πρόκειται δηλαδή για μια απροκάλυπτη παρέμβαση σε ένα μέσο ενημέρωσης ενός πολιτικού προσώπου. Απαράδεκτη είναι και η στάση των υπευθύνων του Ρ/Σ της Εκκλησίας, που έσπευσαν να αποπέμψουν τον συνεργάτη τους χωρίς δεύτερη σκέψη.

Όσο κι αν η υπόθεση αφορά έναν εθελοντή παραγωγό και όχι δημοσιογράφο, νομίζουμε ότι αφορά άμεσα τους δημοσιογράφους και τους εργαζόμενους στα ΜΜΕ, διότι αποκαλύπτει λογικές και πρακτικές πολιτικής παρέμβασης, τρομοκρατίας μέσω των αγωγών, λογοκρισίας και αποπομπής μιας φωνής που κρίθηκε ενοχλητική. Γι’ αυτούς τους λόγους είναι αναγκαίο το Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ να καταδικάσει άμεσα το γεγονός, το οποίο μόνο ευοίωνες προοπτικές δεν προοιωνίζει για το Ρ/Σ της Εκκλησίας της Ελλάδας. Που θα φτάσουμε, αν ένας παραγωγός μπορεί να απομακρύνεται απλά με ένα τηλεφώνημα ενός βουλευτή;

Οι δημοσιογράφοι και οι εργαζόμενοι στα ΜΜΕ πρέπει να υπερασπίσουν με συλλογικό και αγωνιστικό τρόπο, το δικαίωμα στην ελευθερία του λόγου.

Αθήνα 21/5/2008

Λογοκρισία χωρίς σύνορα, απολύσεις χωρίς όρια

Με τελετουργικό ΠΑΕ, απομάκρυνσης καλού μεν ποδοσφαιριστή, που δεν υποτάσσεται όμως σε τοπικές «παράγκες» και διεθνή «στοιχήματα», κόβονται οι εκπομπές «Θεματική βραδιά» και «Ρεπορτάζ χωρίς σύνορα» της Δημοσιογραφικής Ομάδας του Στέλιου Κούλογλου. Οι εκπομπές, όπως καταγγέλλει ο δημοσιογράφος, ήταν στοχοποιημένες από την Αμερικανική πρεσβεία, ενώ ο Κούλογλου και η ομάδα του αρνήθηκαν «συνεργασίες» με τη διοίκηση της ΕΡΤ, για περιορισμό «δυσάρεστων» θεμάτων, όπως για τη «Γενιά των 700 ευρώ» ή την «Ολυμπιακή» Κίνα.

Η κυβέρνηση έχει άμεσα την ευθύνη για το στυγνό κρούσμα λογοκρισίας και για την αναβάθμιση της κρατικής τηλεόρασης σε προπαγανδιστικό κυβερνητικό τηλεβόα με ισχυρές δόσεις Γιουροβίζιον. Ταυτόχρονα, οι μηχανισμοί φίμωσης όσων δεν συμμορφώνονται, έχοντας την στήριξη της Πρεσβείας, αποκαλύπτουν για μια ακόμα φορά το πρόσωπό τους, όπως είχε φανεί και με την «απομάκρυνση» Δελαστίκ από την Καθημερινή.

Οι κλασικοί όροι περί ΜΜΕ- «μηχανισμών ιδεολογικής καταστολής» και άσκησης «συμβολικής βίας» είναι επίκαιροι παρά ποτέ, για τους εργαζομένους σε αυτά και την κοινωνία που «καταναλώνει» τα «ενημερωτικά προϊόντα», κρατικά, ιδιωτικά και… διατλαντικά.

Και ενώ με την απόφαση της ΕΡΤ είναι αβέβαιο το εργασιακό μέλλον των συναδέλφων που εργάζονταν με σύμβαση στις παραγωγές Κούλογλου -νέων, μορφωμένων, σκληρά εργαζόμενων και, στο πλείστον…εκτός ΕΣΗΕΑ-, πραγματική βία συνιστά η προκλητική απόλυση του δημοσιογράφου Σταύρου Γεωργόπουλου, από το Ρ/Σ «Επικοινωνία 94 FM», ως απόλυτη καταστολή στο δικαίωμα του Δημοσιογράφου να συνδικαλιστεί στο «Μικτό» της ΕΣΗΕΑ ή να αρθρογραφεί ελεύθερα εκτός σταθμού και ταυτόχρονα πράξη τρομοκρατίας κατά όλων των Συναδέλφων του Σταθμού.

Ο δήμαρχος Ηρακλείου Αττικής που αποφάσισε και διέταξε, το Δ.Σ. της επιχείρησης και η διεύθυνση του Σταθμού έχουν επίσης την απόλυτη ευθύνη λογοκριτικών φαινομένων, άθλιων «συμβάσεων μερικής απασχόλησης», ελάχιστης αμοιβής και μηδενικής ασφάλισης που επικρατούν εκεί.

Δεν αρκούν απλές δηλώσεις καταδίκης τέτοιων κρουσμάτων- καθημερινών πια στους χώρους Εργασίας μας.

Το @ριστερό Ριζοσπαστικό ΜΜΕτωπο, θα συμβάλλει μαζί με τον Κόσμο της Δουλειάς στους Αγώνες για την ανατροπή τους, αλλά και για να ανοίξουν τα ουσιαστικά μέτωπα στον Κλάδο. Σε αυτά κορυφαίο αποτελεί η αλληλουχία μεταξύ των ταπεινωτικών, από κάθε πλευρά, συνθηκών, ελέγχου και «αμοιβής» εργασίας, στην παραγωγή του «προϊόντος», με την αθλιότητα που φτάνει ως «ενημέρωση» στους Πολίτες.

@ριστερό Ριζοσπαστικό ΜΜΕτωπο

Αθήνα, 15/5/2008

@ριστερό Ριζοσπαστικό ΜΜΕτωπο

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΟΥ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟΥ
ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΜΑΣ

Η κυβέρνηση της ΝΔ φαίνεται αυτή τη φορά αποφασισμένη, αξιοποιώντας και την εμπειρία του παρελθόντος (κυβέρνηση Μητσοτάκη 1990-’93, νόμος Γιαννίτση) να προχωρήσει πάση θυσία τη μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού-συνταξιοδοτικού συστήματος. Παρά τους όποιους ελιγμούς κάνει στην πορεία και ειδικά μετά την απεργία της 12^ης Δεκεμβρίου, η γραμμή της είναι εξαιρετικά επιθετική. Βασική αιτία είναι οι ασφυκτικές πιέσεις που ασκούν η ΕΕ και το ελληνικό κεφάλαιο για αλλαγές εδώ και τώρα, στο όνομα της ανταγωνιστικότητας και της αύξησης της κερδοφορίας, σε περίοδο μάλιστα που η παγκόσμια καπιταλιστική οικονομία απειλείται με νέα ύφεση. 

Η συγκυρία μοιάζει να ευνοεί τους σχεδιασμούς της, για δύο κυρίους λόγους: Πρώτον, την ανυπαρξία ουσιαστικής αντιπολίτευσης από την πλευρά του ΠΑΣΟΚ, τόσο λόγω της εσωτερικής του κρίσης όσο και – κυρίως – εξαιτίας της συμφωνίας του στις βασικότερες πλευρές της προωθούμενης μεταρρύθμισης. Δεύτερον, την ολοένα και μεγαλύτερη απαξίωση των επίσημων συνδικαλιστικών οργάνων, με κορυφή του παγόβουνου την ΓΣΕΕ και την ΑΔΕΔΥ, καθώς και την αδυναμία του ΠΑΜΕ ή του Συνασπισμού να συγκροτήσουν ένα ευρύ μέτωπο αγώνα και νίκης. 

Επιλογή της κυβέρνησης είναι η αντιπαράθεση να μην τραβήξει σε μάκρος και να περάσει τις αλλαγές με τον χαρακτήρα του κατεπείγοντος, δηλαδή μετά τις γιορτές και αφού θα έχει ολοκληρωθεί ο διάλογος-κωμωδία, έτσι ώστε να μην δώσει τη δυνατότητα ανάπτυξης ενός κινήματος ανάλογου του εκπαιδευτικού. Υπό αυτή την έννοια, ο αγώνας κατά των επιλογών της θα είναι μεν διαρκείας, χωρίς ωστόσο αυτό να σημαίνει κατ’ ανάγκη ότι θα μετατεθεί στις ελληνικές καλένδες η ψήφιση των νέων νόμων για το ασφαλιστικό-συνταξιοδοτικό.